«ΣΠΙΤΙ ΑΠΟ ΓΕΦΥΡΕΣ»

Η αλήθεια είναι ότι έχω παρακολουθήσει αρκετές χοροθεατρικές παραστάσεις και φυσικά  και του Κου Κουρτίδη όποτε φαντάζεστε την χαρά μου όταν έμαθα ότι θα μιλάγαμε για την φετινή  του παράσταση.

Μου αρέσει όταν μιλάει το κορμί στη σκηνή.  Δείχνει απελευθερωμένο,  αληθινό, και ζωντανό γιατί η γλωσσά του σώματος δεν μπορεί  πάρα να λέει μόνο αλήθειες.  Αυτός ήταν και ο λόγος που παρακολούθησα και η ίδια κάποια μαθήματα χοροθεάτρου και ως εμπειρία ήταν εξαιρετική. Έρχεσαι σε επαφή με κορμί σου, με τη ψυχή σου, την αλήθεια σου. Αυτό που αισθάνεται ο ηθοποιός/χορευτής καλείται να το δείξει  με μια συνεχή κίνηση χωρίς συναισθηματισμούς.  Και αυτό είναι το συγκλονιστικό, μια κίνηση χίλιες λέξεις.  Και βέβαια αυτό που εισπράττεις ως θεατής είναι αυτό που σε άγγιξε, αυτό που ένιωσες προσωπικά -  χωρίς υποτίτλους.  

Με 9 χορευτές επί σκηνής λοιπόν, στο “Σπίτι από γέφυρες” ,  από τον χορογράφο - σκηνοθέτη  Παύλο Κουρτίδη. Η παράσταση αυτή είναι η συνέχεια της περσινής το “Τρελόσπιτο “ η οποία έλαβε εξαιρετικές κριτικές. Και αν κρίνω και από το Τρελόσπιτο,  άλλα και από τον Φρανκενστάιν που έχω παρακολουθήσει,  έχουμε να περιμένουμε μια εξαιρετική παράσταση από τον Παύλο Κουρτίδη στο Θέατρο ΠΚ στο Νέο Κόσμο. Και ένα χρόνο μετά τίποτα δεν θυμίζει το σκοτεινό παρελθόν του “Τρελόσπιτου” γιατί οι γέφυρες ζωντανεύουν. Ο Παύλος Κουρτίδης μας μίλησε για την φετινή παράσταση, για το χοροθέατρο και για τον τρόπο που το βλέπει ο ίδιος. 

Ευχαριστώ πολύ για την υπέροχη συνέντευξη . 

 

Το Χοροθέατρο ή Σωματικό Θέατρο συνδυάζει κίνηση, μουσική και αφωνία. Το μοναδικό εργαλείο του ηθοποιού, χορευτή και σκηνοθέτη είναι το σώμα και η μουσική. Τι είναι για σας μια χοροθεατρική παράσταση κύριε Κουρτίδη;

 

-Μια χοροθεατρική παράσταση στον δικό μου κόσμο είναι κίνηση, μουσική, εικόνα, πλοκή, και λόγος. Δεν υπάρχει αφωνία. Οι χορευτές / ηθοποιοί είναι ζωντανοί οργανισμοί με οδηγό τον ρεαλισμό και η κίνηση τους μέσα από μοτίβα είναι απαραίτητη για να δημιουργηθεί το έργο. Προσωπικά, δεν είμαι λάτρης του σπονδυλωτού αλλά του νοηματικού χοροθεάτρου. Λέω όχι στα δήθεν, θέλω μόνο αλήθειες. Και για να γίνω πιο συγκεκριμένος η κίνηση ή ο λόγος για μένα πρέπει να είναι αποτέλεσμα μιας αιτίας ή μιας κατάστασης. 

 

Ποιες οι ρίζες του σωματικού θεάτρου. Από πότε χρονολογείται, υπήρχε και στην αρχαία Ελλάδα ή είναι κάτι πιο μοντέρνο;

 

-Ο χορός προέρχεται από την αρχαία λέξη «ορχήσθαι».  Ο χορός στην Αρχαία Ελλάδα ήταν τελετή, ήταν συμμετοχή και όχι θέαμα. Ο χορός ήταν δεμένος με τη θρησκεία, με τη γιορτή, με τη δουλειά, τον έρωτα, τον θάνατο. Σήμερα όλα έχουν μιαν άλλη αντιμετώπιση. Δεν γνωρίζω ακριβώς πότε εντοπίζεται ο χορός στην Ελλάδα. Ένα πάντως είναι σίγουρο: η  σωματική γλώσσα, η εικόνα του σώματος, η ανθρωπολογία του ηθοποιού-χορευτή, η σωματική έκφραση, η σωματική τέχνη... υπήρχαν ανέκαθεν σε κάθε στιγμή του ανθρώπου. Η κίνηση και κατ’ επέκταση ο χορός αποτελεί μία ξεχωριστή μορφή επικοινωνίας, πέρα από τα όρια των λέξεων και του χρόνου. 

 

Ποιες είναι οι πηγές έμπνευσης σας; Βασίζεστε σε αληθινά γεγονότα όπως στο «Τρελόσπιτο» ή εμπνέεστε από το οτιδήποτε π.χ. την καθημερινότητα, τα συναισθήματα, μια κατάσταση...;

 

-Βασίζομαι σε ότι κινείται, σε ότι είναι στέρεο, από το πιο απλό έως το πιο περίπλοκο. Μα πάνω από όλα έμπνευσή μου είναι οι συνεργάτες μου που το υλοποιούν μέσα από την ποιότητα που τους διακρίνει και μου δίνουν δύο μήλα ενώ ζήτησα ένα. Το «Σπίτι από γέφυρες» είναι έργο επίκαιρο και αφορά τον καθένα. Είναι βγαλμένο μέσα από την καθημερινότητα με κοινωνικό - υπαρξιακά μηνύματα.

Η γλώσσα του σώματος είναι γνωστή σε  όλους μας και πολλές φορές μας προδίδει άλλοτε ευχάριστα και άλλοτε δυσάρεστα. Πιστεύετε όμως ότι μια χοροθεατρική παράσταση απευθύνεται σε όλους ή σε εκπαιδευμένο κοινό;

Η γλώσσα του σώματος είναι το Α και το Ω σε μια παράσταση χοροθεατρική. Θέλει επιμέλεια ώστε να ξέρεις πως θα χειριστείς την κάθε κίνηση, την κάθε ανάσα, το επόμενο βήμα. Εάν δεν το γνωρίζεις τότε θα σε προδώσει είτε στην σκηνή είτε στη καθημερινότητα. Αυτό ακριβώς που σημαίνει ο λόγος για τον ηθοποιό. Το «Σπίτι από γέφυρες» δεν έγινε για τους “εκπαιδευμένους”. Έγινε για να προσεγγίσει όλους αυτούς που θέλουν μέσα από μια παράσταση να ταξιδέψουν μέσα από την εικόνα, την κίνηση και τον λόγο.

 

Η φετινή σας παράσταση ΣΠΙΤΙ ΑΠΟ ΓΕΦΥΡΕΣ  είναι συνέχεια της περσινής επιτυχημένης παράστασης ΤΡΕΛΟΣΠΙΤΟ. Τι να περιμένουμε; Ένα χρόνο μετά τελικά όλα έχουν αλλάξει;

 

-Το «Σπίτι από γέφυρες» δηλώνει ένα νέο ταξίδι, σε άλλους ιδιαίτερους κόσμους. Το sequel του «Τρελόσπιτου» θα ταράξει τα νερά, θα φέρει τα πάνω κάτω και όλα ίσως μέσα σε ένα όνειρο πραγματικό να ξεκαθαρίσουν.   

 

Στις παραστάσεις σας τα σκηνικά παίζουν σημαντικό ρόλο. Τι σημαίνουν οι γέφυρες στην φετινή παράσταση;

 

-Το σκηνικό περιβάλλον είναι ένα κομμάτι που θέλω να έχει απόλυτη συνοχή με το θέμα της εκάστοτε παράστασης, πολύ περισσότερο για το «Σπίτι από γέφυρες» που έχει ιδιαίτερες απαιτήσεις. Έτσι είναι σημαντικό να είναι λειτουργικό ώστε να μπορούμε να επεμβαίνουμε κινησιολογικά επάνω του. Τα χρώματα, τα πατιναρίσματα και το καθαρά εικαστικό οπτικά περιβάλλον θεωρώ ότι η Ιωάννα Πανταζοπούλου (που ανέλαβε τόσο την σκηνογραφία όσο και την ενδυματολογία της παράστασης) το επιμελήθηκε εξαιρετικά. Θέλω ο θεατής παρακολουθώντας την παράσταση να ταξιδέψει εκεί που μας πάει το θέμα της. Δεν μου αρέσει το θεωρητικό θέατρο. Ο ρεαλισμός πιστεύω πως είναι αυτό που θέλει να δει το κοινό. Και με αυτόν τον τρόπο ίσως καταφέρω να τους «παραπλανήσω» μέσα στο δικό μου οπτικό πεδίο. 

 

Τελικά καταφέρνει ο οικοδεσπότης του Τρελόσπιτου να γεφυρώσει στο ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΑΠΟ ΓΕΦΥΡΕΣ την τρέλα με  την λογική;  Βρίσκει τον δρόμο γα να επανενταχθεί στην κοινωνία;

 

-Όλα είναι θέμα διάθεσης και το πως θα το εκλάβει ο κάθε θεατής. Μέσα από τη πλοκή του έργου έρχονται μηνύματα σκέψης, περισυλλογής, χαμόγελου και η κάθαρση του οικοδεσπότη είναι υποκειμενική μέσα από τον ρεαλισμό της καθημερινότητας που βιώνουμε. Όλα είναι θέμα προσέγγισης. Ο δρόμος προς τις γέφυρες είναι μπροστά μας .